Rycerze Zakonni

Zakon Krzyżacki - relacje


1308

 

Atak Brandenburczyków na Pomorze Gdańskie. Łokietek skorzystał ze zbrojnej pomocy Krzyżaków.

 

1309

 

Stolica zakonu została przeniesiona z Wenecji do Malborka. Odtąd zamek w Malborku był siedzibą wielkiego mistrza.

 

1320/1321

 

Proces inowrocławski z Zakonem Krzyżackim. Zgodnie z wyrokiem Zakon Krzyżacki zobowiązany został do oddania Polsce Pomorza Gdańskiego.

 

 

1325

 

Przymierze Władysława Łokietka z księciem litewskim. Przymierze to miało po części charakter antykrzyżacki. 

 

 

1329

 

Podpisany został układ toruński między Janem Luksemburczykiem a Zakonem. Skierowany on był przeciw Polsce. Krzyżacy dokonali podboju ziemi dobrzyńskiej.

 

1330-1332

 

Rozpoczęła się wojna polsko – krzyżacka. Atak krzyżacki skierowany był głównie na Kujawy i Wielkopolskę. Wykorzystując zaangażowania Jana Luksemburczyka na Śląsku, Krzyżacy dokonali szeregu najazdów na Polskę. Atak skierowany był głównie na Kujawy i Wielkopolskę. W 1331 r. Wincenty z Szamotuł dopuścił się zdrady na rzecz Krzyżaków i w rezultacie sprowadził najazdy Zakonu na Kujawy i Wielkopolskę.  W 1331 r. Krzyżacy dotarli pod Kalisz. 

 

1330

Krzyżacy z powodzeniem kontynuowali plądrowanie kujawskich i wielkopolskich miast: Radziejowa, Bydgoszczy i Nakła. 18 października 1330 r. król Władysław Łokietek zawarł z Zakonem Krzyżackim 7 miesięczny pokój. Pokój został zawarty pod obleganym zamkiem krzyżackim Lipienku. Zawarcie ugody było możliwe dzięki wcześniejszemu śmiałemu przekroczeniu Wisły przez łokietka i wtargnięciu sił litewskich do ziemi chełmińskiej. Powyższy pokój został jednakże zaprzepaszczony na skutek osobistej waśni Władysława z księciem litewskim Giedyminem.

 

1331

 

Nastąpiła kolejna wyprawa zbrojna Krzyżaków na ziemie polskie. Dowództwo wojsk zakonnych spoczywało w rękach Dietricha von Altenburga. Zgodnie z lanem działania wojsk Zakonu, wyprawa ta miała być skoordynowana z wyprawą króla czeskiego Jana Luksemburczyka. Do spotkania obu armii miało dojść pod murami  Kalisza. W połowie roku Krzyżakom udało się wkroczyć do Kujaw i Wielkopolski. Zajęli oni wówczas miejscowość Pyzdry i Gniezno. Główna wyprawa natomiast została zorganizowana we wrześniu 1331. Pod Kaliszem Krzyżacy nie zastali jednak wojsk czeskich. Nie mogąc zadać Łokietkowi decydującego ciosu, Krzyżacy zdecydowali się na ostateczne opanowanie Kujaw.

 

1331

 

23 na 24 września doszło do większego, nierozstrzygniętego starcia pod Koninem. Trzy dni później oddziały polskie dowodzone osobiście przez króla Władysława Łokietka napotkały w rejonie Radziejowa tylną straż krzyżacką. Korzystając z zaskoczenia Polacy rozbili wrogi oddział. Po południu doszło do kolejnego starcia pod Płowcami.  Zwycięstwo Władysława Łokietka pod Płowcami. Bitwa ta nie miała większego znaczenia dla przebiegu wojny polsko - krzyżackiej. Jednakże sukces Władysława Łokietka rozszedł się po całej Europie, a Krzyżacy w tej bitwie ponieśli duże straty.

 

1332

 

Nastąpił podbój Kujaw przez Zakon Krzyżacki. Zdobyli wówczas Brześć, Inowrocław i Kruszwicę. W lecie uderzyli ponownie na Kujawy i w rezultacie cały teren Kujaw znalazł się pod panowaniem Zakonu Krzyżackiego. Taki stan rzeczy przypieczętował Jan Luksemburczyk, który we wrześniu 1332 r.  zatwierdził przejęcie przez Krzyżaków podbitych księstw kujawskich.

 

1335

 

Odbył się zjazd w Wyszehradzie. Na zjeździe podjęta została kwestia polsko – krzyżacka. Pomorze Gdańskie miało pozostać przy Zakonie Krzyżackim.

 

1338

 

Wznowiony został proces polsko - krzyżacki. Papież Benedykt XII zdecydował rozpatrzeć po raz kolejny spór polsko - krzyżacki. W tym celu powołał specjalny trybunał, w którym zasiadł między innymi legat papieski.

 

1339

 

Odbył się Proces polsko – krzyżacki w Warszawie. Wyrok korzystny dla Kazimierza Wielkiego. Wyrok nakazywał zwrot Polsce Kujaw, Pomorza Gdańskiego i ziemi chełmińskiej. Krzyżacy mieli ponadto zapłacić wysokie odszkodowanie, jednak w praktyce nie zastosowali się do żadnego z punktu wyroku.

 

1343

 

Podpisany został pokój w Kaliszu. Pokój zawarty był na zasadach wyroku z Wyszehradu.